18 ژوئیه 2024 - گردآوری شواهد در مورد تأثیر زمان غذا خوردن در رابطه با ریتم شبانه روزی و متابولیسم ما نشان می دهد که زمان خوردن غذا ممکن است بر سلامت و رفاه کلی ما تأثیر بگذارد. یک شماره ی ویژه از مجله آکادمی تغذیه و رژیم غذایی (JAND) در مورد زمان تغذیه، که توسطElsevier  منتشر شده است، اثرات رژیم های مختلف روزه داری را بررسی کرده و ملاحظات ایمنی و راهنمایی های عملی را ارائه داده است.

توجه به حوزه ی chrononutrition یا "تغذیه ی زمانی" در حال افزایش است زیرا علم چگونگی تعامل غذا، متابولیسم، زمان‌بندی وعده‌های غذایی و ساعت بدن شما است کهرابطه ی بین الگوهای غذایی موقت، ریتم های شبانه روزی و متابولیسم را برای سلامتی مطلوب بررسی می کند.

ویرایشگر مهمان، دکتر کریستا وارادی، استاد گروه حرکت شناسی و تغذیه در دانشگاه ایلینوی شیکاگو، می گوید: "روزه داری متناوب به عنوان یکی از محبوب ترین رژیم های غذایی برای کاهش وزن در سال های اخیر مطرح شده است. این رژیم را می توان به طور اساسی به عنوان دوره های متناوبی از غذا خوردن، و نخوردن غذا تعریف کرد. این شماره ی ویژه اثرات رژیم های روزه داری مختلف، مانند غذا خوردن با محدودیت زمانی، روزه داری متناوب، و رژیم غذایی 5:2، را بر وزن بدن، خطر بیماری های متابولیک قلبی، و عملکرد خواب و ورزش در افراد بررسی و ملاحظات ایمنی مرتبط و راهنمایی های عملی رژیم های غذایی را نیز تحت پوشش قرار داده است.

سردبیر مجله آکادمی تغذیه و رژیم غذایی، پرفسور Linda G. Snetselaar، استاد گروه اپیدمیولوژی در دانشگاه آیووا، گفت: "یافته های ارائه شده در این شماره ویژه پیامدهای بالینی مهمی دارد. من معتقدم با توجه به مداخلات غذایی برای رسیدگی به عوامل خطر بیماری های مزمن، زمان غذا خوردن اهمیت فزاینده ای پیدا خواهد کرد".

این شماره ی ویژه شامل مطالعه جدیدی با عنوان "کارآزمایی تصادفی کنترل شده ی امکان سنجی خوردن دیرهنگام 8 ساعته برای نوجوانان مبتلا به دیابت نوع 2"، است که در آن محققان امکان غذا خوردن در یک بازه ی زمانی 8 ساعته ی دیرهنگام را به عنوان یک استراتژی مداخله ای برای کاهش وزن بررسی کرده و مدیریت قند خون را در میان نوجوانان چاق و دیابت نوع 2 تازه شروع شده در مقایسه با یک پنجره غذایی طولانی مدت، مقایسه نمودند.

محقق ارشد این تحقیق دکتر آلینا پی ویدمار، از بیمارستان کودکان لس آنجلس و دانشکده پزشکی ککUSC، توضیح داد: شیوع دیابت نوع 2 در نوجوانان به طور پیوسته در حال افزایش است، به ویژه در میان جوامع به حاشیه رانده شده ی تاریخی. بسیاری از نوجوانان ترجیح می دهند دیرتر به رختخواب بروند و دیرتر بخوابند، بنابراین یک دوره غذا خوردن زودهنگام ممکن است با برنامه‌های رشدی و اجتماعی که اغلب مصرف غذای آن‌ها را به اواخر روز تغییر می‌دهد، همسو نباشد. ما یک پنجره ی دیر هنگام غذا خوردن را برای گروه خود آزمایش کردیم و متوجه شدیم که دیر خوردن با محدودیت زمانی برای این زیرمجموعه از نوجوانان ایمن و قابل قبول است زیرا می تواند منجر به کاهش وزن معنی دار از نظر بالینی، کاهش آلانین ترانس آمیناز و کاهش قابل توجه کالری شود. این روش تاثیر منفی بر خواب، رفتارهای خوردن یا فعالیت بدنی آنها نداشت.

مقاله ی دیگری با عنوان "شاخص های سلامت خواب با زمان و مدت غذا خوردن در بزرگسالان جوان مرتبط است"، یافته های یک مطالعه مقطعی در بین 52 فرد بزرگسال جوان بدون بیماری یا شرایط مزمن را در مورد زمان بندی و/یا مدت زمان غذا خوردن در طول روز و تاثیر آن بر سلامت خواب را توضیح می دهد.

محقق اصلی این مطالعه، پرفسور جس آ. گوین، از بخش تغذیه نظامی در مؤسسه تحقیقاتی پزشکی محیطی ارتش ایالات متحده، گفت: «نخوردن صبحانه و خوردن شبانه از جمله رفتارهای غذایی معمولی است که در بزرگسالان جوان در ایالات متحده مشاهده می‌شود. مطالعه ما نشان داد که زمان خوردن غذا با شروع چرحه ی خواب و بیداری و کارایی خواب مرتبط است، این امر نیاز به مطالعات بیشتر را برای درک این موضوع برجسته کرد که آیا دستکاری زمان خوردن غذا برای هماهنگی بهتر با چرخه ی خواب و بیداری می‌تواند باعث بهبود سلامت خواب شود؟

مقاله ای با عنوان "تغذیه با محدودیت زمانی در بزرگسالان ساکن در جامعه: همبستگی های پایبندی و عدم تداوم در یک مطالعه ی نظرسنجی آنلاین مقطعی"، نشان داد که مداخلات متناسب با ترجیحات و شرایط افراد ممکن است برای پایبندی به غذا خوردن با محدودیت زمانی مفید باشد. رهبر این تیم تحقیقاتی پرفسور سیدنی جی. اوکانر، از دفتر تحقیقات علوم رفتاری و اجتماعی، مؤسسه ملی بهداشت، خاطرنشان کرد که رعایت رژیم غذایی، قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده ی کاهش موفقیت‌آمیز وزن و حفظ وزن است؛ بنابراین، شناسایی استراتژی‌های غذایی که پیروی را تسهیل می‌کنند، یک اولویت در زمینه ی مدیریت وزن رفتاری است. ما به محرک هایی مانند حفظ وزن، سلامتی (نه وزن)، بهبود خواب، پیشگیری از بیماری، و عواملی مانند توانایی کار از خانه و تأثیر COVID-19 توجه کردیم."

دکتر وارادی نتیجه گیری کرد: «بسیاری از مردم از رعایت رژیم‌های غذایی استاندارد که کالری را محدود می‌کنند، دست می‌کشند، زیرا از نظارت منظم بر میزان مصرف غذا در یک روز و نه در یک روز دیگر ناامید می‌شوند.پروتکل‌های روزه‌داری متناوب می‌توانند این نیاز را دور بزنند و به شرکت‌کنندگان اجازه می‌دهند به جای نظارت بر کالری‌ها، به سادگی «ساعت مجاز خوردن غذا را تحت نطر داشته باشند» و در عین حال این روش باعث کاهش وزن می‌شود. علاوه بر این، روزه داری متناوب نیازی به خرید محصولات غذایی گران قیمت ندارد و به افراد این امکان را می‌دهد که به مصرف غذاهای معمول خود ادامه دهند و آن را به یک رژیم غذایی بسیار در دسترس، به ویژه برای گروه‌های بیماران با منابع پایین‌تر تبدیل می‌کند. اگرچه رژیم های روزه داری موثرتر از سایر مداخلات رژیمی برای مدیریت وزن نیستند، این پروتکل ها با حذف نیاز به شمارش کالری، رویکردی جایگزین و ساده برای مقابله با چاقی به افراد ارائه می دهند. در حالی که کاهش وزن بسیار مهم است، داشتن یک رژیم غذایی با طیف گسترده ای از غذاهای غنی از مواد مغذی مانند میوه ها، سبزیجات و حبوبات در حفظ وضعیت تغذیه ای پر پیمانه از اهمیت بالایی برخوردار است. این غذاها می توانند هم ارزان و هم از نظر فرهنگی مناسب با شرایط افراد باشند."

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20240718/Exploring-the-impact-of-eating-timing-on-health-and-metabolism.aspx